Modderbad

20-02-2013

Nog even en dan wordt ons Saartje weeral één jaar.
Wat is dit jaar omgevlogen.

In het begin spannend en bang om iets fout te doen, net als toen de kinderen werden geboren.



Zwijmel zwijmel

Wat een geluk, dat Brigitte ons goed heeft voorgelicht wat wel en niet te doen, we hadden
zeker in de eerste beste val kuil gelopen, weersta maar zo'n snoetje.

Saar heeft zich goed ontwikkeld en is voor ons een droomhondje geworden,
jammer alleen dat puppy's zo snel groot worden.

We hebben Saar vanaf het begin laten wennen om te douchen en haar af te drogen en ik moet
eerlijk bekennen, daar hebben we HEEL veel gemak van.

Saar maakt er geen probleem van om eens lekker vies te worden.

Zo ook gisteren het was heerlijk weer en we trokken samen naar de dijk.
Hier is Saar nog proper, maar dat duurde niet lang.
Ik had expres geen bal meegenomen omdat ze dan veel te veel op mij gefixeerd is, ik
wilde Saar weer lekker op het strand achter de vogels aan laten gaan.
En dat heeft ze ook gedaan.

 

Daarna kom je lekker door het slik terug naar het baasje gebaggerd.
En zie je er ongeveer zo uit.

Geeft niks nog even laten zwemmen en dan is er het meeste er wel uit.
Saar dacht daar iets anders over,  het was laag water en we gingen naar de kop van de steiger,
een balletje wat Saar eerder deze week kwijt was en nu weer gevonden in het water gegooid en daar stond ze dan.

Saar heeft zolang gewacht totdat de golven het balletje in haar bek gooiden.
Dus met een heel vies slikkerig hondje naar huis gegaan.

Thuis gekomen dan maar lekker douchen en om voor het baasje het beetje makkelijker te maken op
de bank gezet.
Saar gaat er zelf op en blijft staan totdat ze schoon is, heel geduldig.

    

Het kan weer Zwemmen in de Zee

3 februari 2013

Met Saar gisteren en vandaag het stuk naar Perkpolder gelopen en nu het niet meer vriest en er geen sneeuw meer ligt, wordt Saar weer lekker mottig (lees "heel vies", met andere woorden een grijs hondje ipv het mooie zwart witte).  Ik probeer een filmpje erop te zetten van het zwemmen , maar het wilt niet lukken jammer.
Dan maar de zwemmers van de nieuwjaars duik.

Saar was gisteren nog heel voorzichtig om de bal te halen, maar nu vind ze het echt weer een sport en overwin ze de golven en gaat er in. Vandaag was de zee rustig en durfde ik de bal heel wat verder te gooien. Het commando zoek de bal of enkel zoek is voor Saar het sein om er voor te gaan.

Alleen het terug brengen gaat niet altijd zoals het hoort. Zelfs niet met een zakje smac bij de hand.
Ze legt de bal soms voor mij neer en voor ik haar kan belonen is ze weer als een speer weg.
andere keren legt ze de bal ergens neer (baasje vindt hem wel) en rent als een gek weer naar beneden,
om daar met een staart die draait als een schroef van een helicopter te wachten op de bal.
Dit feest gaat niet altijd door en ik roep haar weer naar boven. Zo zijn we lekker in de weer en kan ik Saar middels een werpstok en een bal heerlijk laten lopen.

Wanneer we thuis komen wacht er haar een warm onthaal, ze wordt goed droog gewreven met een handoek en gaat daarna prinsheerlijk voor een warme kachel liggen.

Wat hebben wij al een aantal knuffels, balletjes en speeltjes voor Saar gekocht.
Met een beetje geluk blijft het 5 minuten heel.
Vorige week was het sneller stuk, een leuke knuffel, met een piepje erin, een touw met daaraan 2 balletjes, was wel heel snel aan barrels.
Saar is heel vernuftig om alle piepjes uit de knuffels te slopen. en van de inhoud dan maar niet te spreken, de vlokken vliegen om je oren.
Zie hier het resultaat, het klompje heeft het nog lang vol gehouden, maar moest er toen ook aan geloven.
Saar haar nest knuffel is door Sabine opgelapt en gaat nu zonder vulling door het leven.

 

 

Willy en Saar hebben er een maatje bij gekregen op de bank.

Vrijdag avond even heel relaxed op de bank met z'n drietjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat in zand kan, kan ook in sneeuw.

26 januari 2013

Het ligt nog steeds wit in Walsoorden en vandaag heb ik mijn telefoon mee om foto's te maken van Saar in de sneeuw.

Weet nu dat het niet handig is om in de kou met handschoenen een ballen werper, een hondenriem en een telefoon in je hand om foto's te maken of anders gezegd op tijd foto's te maken.
Wanneer ik zo ver was om een foto te maken was Saar hem al gesmeerd.

Maandag, direct na het werk met Saar naar de dijk, het was nog licht en dat loopt voor mij toch gemakkelijker dan in het donker.
Saar op de dijk los gelaten en ze liep direct naar het strand.
Ik loop op de dijk richting Perrkpolder en Saar volgt of loopt vooruit, ik roep "denk erom niet in het water is veel te koud". De vogels roepen wel en Saar staat te twijfelen aan de rand van het water, maar loopt er gelukkig er niet in.

Waar is die bal weer gebleven.

We lopen een kleine ronde en gaan bij de dam over de dijk en gaan dan via de binnendijk weer richting Walsoorden.
Nu zitten er momenteel veel fazanten in de polder en sloten. Saar niet te lui, sprint naar de sloot en de fazanten vliegen met veel kabaal op.
Nu had een fazant niet zo veel geluk, ze vliegt naar de top van een boom, gaat daar op een te kleine tak zitten en verlies met nog meer lawaai  haar evenwicht en valt weer uit de boom.
Jammmer ik had geen camera bij om dit te filmen. Het kon zo in Animal Crackers.



Ik heb hem bijna.

Dinsdag, weer na het werk,
direct met Saar aan de wandel.
De ballenwerper mee en gaan.
Voor het eerst komen we nu met één bal meer naar huis. Saar heeft deze week al twee ballen gevonden op de dijk, meestal is het andersom en zijn wij de bal kwijt.
Bijna thuis komen we de buren tegen Michiel met Bliksem (onbekend ras) en Peter met Dobby ( Border Collie) samen nog even gespeeld.
Saar vond het opeens genoeg en kwam netjes naast ons zitten.




Donderdag tussen de therapieën door, met Saar
naar Perkpolder gewandeld.
Het was zo koud, dat het slik op het strand bevroren was, Kostelijk Saar achter een bal aan en in een slip en zonder zich vies te maken.

Dit is aan de zoete kant van de dijk en kan Saar af en toe een sloot in duiken of op het land kan lopen.

Saar 10 maanden

 

Ja dat klein pupje is weeral 10 maanden oud en is aan gewicht 15,6 kg hetzelfde gebleven.
Wat oogt ze mooi met haar vacht en pluimstaart.

Dit is het stukje strand naar de dam toe.

Jeetje wat een gedoe om de foto's op het blog te krijgen, moet nu via picasa album foto's erop zetten en dan pas kan ik ze downloaden.
Of hebben jullie een eenvoudige manier om nu de foto's op het blog te zetten.


Heb nu twee weken vakantie en heb helaas weer dezelfde klachten als afgelopen zomer, het rugje en de benen willen niet.
Ik baal als een stekker, heb nu veel kwality time voor Saar en heb 2 dagen niet met haar kunnen wandelen.
Na een slaaploze nacht deze morgen m'n laarzen weer aangedaan en met Saar naar de dijk, het was lekker laag water en Saar heeft zich lekker kunnen uitleven op het zand.
Ik op het gemakje  richting de dam gelopen, want daar heeft Saar  een strand (beetje Slik) voor zich alleen, met één blik in mijn richting vraagt ze om toestemming om te gaan en zeg ik "ga maar", dan gaat ze ook als een speer. Alle pijn even vergeten als ik Saar zie genieten van het rennen achter de vogels aan. Even bij me roepen en dan weer los gaan. Dat hadden we allebei even nodig om de dag te starten.

Deze is van even geleden. maar Saar vindt het nog steeds heel leuk om in het zand te spelen.

 

 

 

 

 

5 januari Axana met Saar

 

 

 

Na de feestdagen en de verjaardag van  Jeffrey
eindelijk toe aan vakantie.

Het nieuwe jaar  begint met brokken, eerst wat kapotte lampen en als klap op de vuurpijl en dat is nog wel het ergste afwasmachine stuk. Baaalen is dat.

Vanmiddag naar Hulst om nieuwe lampen en de afwas machine wordt nog nagekeken.

Daarna bij mijn thuis gestopt en mijn petekind Axana was bij mijn moeder en wilde mee naar Walsoorden om met Saar te wandelen.

Jas en schoenen aan gedaan en mee naar  Walsoorden, op de vraag met wie ga je wandelen met Saar en met Ome Willy.
Axana heeft een zwak voor Willy en samen zijn ze naar de dijk gelopen Axana met Saar aan de riem.
Ik heb samen met mijn moeder een lekker bakkie koffie gedaan.
Axana en Willy zijn tot aan de dam gelopen en Axana kwam met blosjes op haar wangen terug. Ze heeft er van genoten.

Ik had vanmorgen met Saar al een grote ronde gedaan en ze heeft toen ook een stuk los gelopen.
Kwam een hond tegen een teefje gelukkig, Saar was helemaal door het dolle heen en wilde niet luisteren.
Toch onze weg vervolgd Saar kwam me achterna na even te hebben getwijfeld.

Saar heeft het oudjaar goed doorstaan, heeft zich de hele avond niets van de knallen in de straat
aangetrokken.

Enkel om 24.00 uur toen het echt losbarste is ze naar haar bench gelopen en kwam na circa 30 minuten weer uit,
Ze heeft niet gepiept of geblaft.
Onze Miep was meer geschrokken en had zich onder de bank verstopt.

 

                                                                           

Jonge Dame

 

20 december

 

 Ja, het is zover, Saar is in de volgende
fase van haar leven.
Voor de eerste keer loops.

Het zat er aan te komen, ze was al dagen
heel, maar dan ook heel eigenwijs.
De simpele commando's zoals voet, werd
na heel lang dralen en draaien pas uitgevoerd.
En owee  als ze de kans had, ging ze ervandoor.

Dus toen ik donderdag tussen de middag thuis kwam en Saar steeds maar aan het likken was, zei William, heeft Saar wat.
De staart opgetild en ja hoor, het was zover.

Op zich valt het vloeien mee,met een speciaal dweiltje en een Dettol sopje was het goed bij te houden.


Maar vandaag toch maar een broekje aangedaan,
want eerste kerstdag gaan we naar de familie
Menu in een gehuurd huisje en tweede kerstdag komt de familie de Caluwe op bezoek, dan kan ik het niet maken om met een dweiltje achter Saar aan te lopen :-)

Nu weten we het zeker, we hebben het allerliefste, mooiste en vooral het gemakkelijkste hondje uit het nest van Imre ;-)
Saar accepteerd het broekje heel gewoon.
Daarnet is Willy met Saar gaan wandelen, daarna lekker douchen, afgedrogen en broekje aan.
Ze vind het allemaal prima.

Als ze daarna maar met Willy op de bank kan chillen.

Eerste ontmoeting met de sneeuw

Oei, ik zie nu pas hoe lang het weer geleden is, dat ik wat op het blog hebt gezet.


Saar is ruim 9 maanden en weegt momenteel 15,6 kg, ze is vorige week nog bij de dierenarts geweest met een kapot pootje.

We zijn s'zondags lekker naar het strand geweest en Saar heeft daar in een oester gestapt en die zijn gemeen scherp.
Gelukkig viel het mee, de snee was niet zo diep en de dierenarts heeft enkel de randjes eraf geknipt
ontsmet en een dosis antibiotica.
S'avonds nog een rondje gelopen, ging prima tot het viaduct van Perkpolder, daar was waarschijnlijk gestrooid met zout en Saar ging direct liggen en likken aan haar poot.
Hebben dan maar de korte weg door de bosjes naar huis genomen.

Ik heb van het beetje sneeuw dat we hier hebben gehad, toch snel in mijn pyjama in de sneeuw, een paar foto's van Saar kunnen maken.

Ze vond het geweldig, lekker struinen en maar lopen snuffelen er ging een nieuwe wereld voor haar open geloof ik.

Deze foto heeft Sabine in een gekke bui gemaakt, Saar vindt alles prima, als ze maar op de foto kan.

Vanaf januari gaan we weer op les, het heeft een hele tijd stil gelegen. We hebben wel nog een wandeling gedaan met de hondenschool, voor Saar op heel bekend terrein op de dijk langs het water.
Ik had verwacht dat ze het slik op zou gaan, maar in een groep van 13 honden koos ze ervoor om
bij mij te blijven. Ze liep wel met de andere honden los mee, maar kwam regelmatig even poolshoogte nemen.

 Het was wel een beetje koud, maar heel gezellig.

Nu Saar zo'n  7 maanden bij ons in huis is, kunnen we haar niet meer missen en hebben al vaak gezegd, waarom we niet eerder een hond hebben aangeschaft.

Maar ja, dan hadden we geen Saar gehad. :-)

Deze morgen, kon het vrouwke niet zo goed uit haar bed, heb daar in de winter wel meer last van.
In de winter brandt de houtkachel en staat de deur van de kamer naar de hal open, omdat het anders te warm wordt.
Zo ook deze morgen, Willy had Saar uit de bench gelaten en ze kwam even poolshoogte nemen waar het baasje was.
Ik hoor half wakker heel voorzichtig tik tik op het laminaat boven.
Doe mijn ogen open en daar staat Saar naast mijn bed, ook een hele goeie morgen.
Met een lach uit je bed stappen, de dag kan niet beter beginnen toch!


En als vaste afsluiter de twee maatjes op de bank, maar let goed op, Willy ligt als buffer tussen Saar op de bank en Miep op de leuning.
Ik moet er helaas ook bij vermelden dat het voor de rest geen verschil maakt Miep blaast en Saar blaft en ik sta er vaak als meneer agent tussenin.